VA Programma

Een eigen kijk op de wereld, een origineel inzicht of bijzondere werkwijze.
Dit zijn de uitgangspunten van een ­serie bijzondere dinsdagavonden waarop gasten op informele wijze praten over hun werk, denkbeelden en passie. Levendige, inspirerende avonden voor zowel sprekers als de overige aanwezigen.

  • Myrte Leffring – Foto: Marijn Van De Ven Myrte Leffring – Foto: Marijn Van De Ven
  • Menno Wigman – Foto: Daniel Cohen Menno Wigman – Foto: Daniel Cohen
  • Paul Demets – Foto: Jimmy Kets Paul Demets – Foto: Jimmy Kets
  • Myrte Leffring: 'Vrouwenmantel' Myrte Leffring: ‘Vrouwenmantel’
  • Villa Augustus Logo

Ontmoet Myrte Leffring, Menno Wigman, Paul Demets

Over het ambacht van poëzie schrijven en het thema ‘Afscheid’

Op dinsdagavond 15 maart vertelt Myrte Leffring samen met Menno Wigman en Paul Demets over hun werkwijze: komen hun gedichten ambachtelijk of intuïtief tot stand? Daarnaast spreken zij over ‘afscheid’, een gemeenschappelijk thema in hun poëzie. 

Myrte Leffring

Myrte Leffring is dichter, redacteur en literair docent. In de wereld van Leffring is van alles te herkennen dat op het laatste moment toch net anders blijkt te zijn. Nu eens is haar toon raadselachtig, dan weer nuchter. Ze is niet bang te schrijven over Grote Gevoelens: in haar heldere, melodieuze taal krijgt de liefde steevast iets weemoedigs, de dood een humorvolle toets en de waanzin vele gezichten.

Als een kameleon transformeert de ik in haar gedichten zich met het grootste gemak van een opgroeiend meisje in een verwarde oude man, en van een potige dame bij de Spaanse trappen in een solitaire dromer aan zee. Wat hen bindt? Hun verlangens, angsten en hun machteloosheid, alle beschreven met diezelfde melancholieke, scherp observerende pen.

In 2015 debuteerde zij met de bundel Om je schouders hang ik de nachten. Op festivals als Dichters in de Prinsentuin (Groningen) en Crossing Border (Den Haag) draagt zij regelmatig voor uit eigen werk.

Als ik dood ben
niet nu
later, als ik dood ben
dan wil ik zo’n platte granieten zerk
hak het aanrechtblad maar uit de keuken
en plant vrouwenmantel in de gootsteen op mijn graf
stevig in de aarde drukken
en goed water geven

Myrte Leffring - Vrouwenmantel


Menno Wigman

Menno Wigman is dichter, vertaler en essayist en wordt wel eens ‘de dandy van de desillusie’ genoemd. Voor zijn bundel Zwart als kaviaar (2001) ontving hij de Jan Campertprijs. Zijn bundel Mijn naam is Legioen (2012) was genomineerd voor de VSB Poëzieprijs en beleefde zes drukken. In 2015 werd zijn oeuvre bekroond met de A. Roland Holstprijs.

Twee koortsachtige jaren lang (2012-2014) was Wigman stadsdichter van Amsterdam. Hij organiseerde poëzieavonden in ramsjpaleizen, nodigde vergeten dichters uit nog één keer uit hun werk te lezen, schreef gedichten met gedetineerden en riep zelfs de Bijlmerbajes Poëzieprijs in het leven. Nog geen halfjaar later spoelde hij met een mysterieuze hartkwaal op de intensive care aan. ‘Twee weken in mijn eigen graf gekeken,’ heet het in een gedicht.

Begin 2016 verscheen zijn nieuwste bundel Slordig met geluk. Hierin volgen we de dichter door een wereld die steeds moeilijker te doorgronden lijkt. We treuren met hem mee om verdwenen familieleden, vrienden en geliefden. En toch voelen we ons vooral aangesproken door de ‘gure schoonheid’ die uit deze gedichten spreekt: ‘Ik trapte naar de zon en wist niet hoe te leven.’ Slordig met geluk is de poëtische meesterproef van een van de meest begenadigde dichters van deze tijd.

Over Slordig met geluk

  • ‘Menno Wigman gaat in zijn nieuwste gedichten op een verfijnde manier tekeer, zoals beeldend kunstenaar Gordon Matta-Clark, die in de jaren zeventig zorgvuldig huizen doormidden kliefde, precieze cirkels uitzaagde in vloeren, wanden en daken. Met een machinezaag en een romantische inborst ontleedt Wigman zijn leven, zijn omgeving, zijn werk.’ – Maria Barnas, de Volkskrant *****

Over Mijn naam is Legioen

  • Menno Wigman zit vol romantic agony. Zijn verzen zijn somber maar prachtig. Ze herinneren aan Baudelaire en Rilke, maar gaan over deze tijd.’ – Vrij Nederland
  • Heel de bundel is een triomf. De allerbeste verdediging van de poëzie die ze kan gebruiken.’ –Tommy Wieringa


Paul Demets

De Vlaming Paul Demets is dichter en poëzierecensent voor dagblad De Morgen en poëzietijdschrift Awater. Hij publiceerde bundels als De papegaaienziekte (nominatie C. Buddingh’-prijs voor het beste debuut 1999), Vrees voor het bloemstuk (2002) en De bloedplek (2011). Begin 2012 werd deze bundel bekroond met de Herman de Coninckprijs. Het gedicht ‘Zonnehemel’ (beluister het gedicht hier) werd door het publiek uitverkoren als beste gedicht.

Demets brengt in de Bloedplek “de pijnlijke verbondenheid van leven en dood vlijmscherp tot uitdrukking. De absurditeit en de leegheid van ons groteske bestaan fileert de dichter in deze qua inhoud en vorm uiterst consistente en coherente bundel”, aldus de jury van de Herman de Coninckprijs.

Over De bloedplek

  • Met inzet van al zijn dichterlijke troeven moet hij de geschiedenis van het lichaam neer zien te schrijven. Gelukkig heeft hij er daar niet weinig van.’ – De Standaard
  • Paul Demets heeft een bundel ter wereld gebracht die staat als een huis.’ – Erwin Mortier, De Morgen


Datum:
dinsdag 15 maart
Aanvang: 20.00 uur
Toegang: € 10,- (inclusief een drankje)
Adres: Oranjelaan 7, 3311 DH Dordrecht
Reserveren: 078 639 31 11 (gereserveerde kaarten graag afhalen bij de hotelreceptie in de watertoren)

Overige Ontmoetingen in Villa Augustus in 2016

  • Op dinsdag 22 maart praten Damiaan Denys & Griet Op de Beeck over ‘Geluk’
  • Op dinsdag 12 april: Mirakel, één lange gitaarimpro met tekst door Corrie van Binsbergen & Josse De Pauw

Klik hier voor het complete programmaoverzicht.